Blog

Park narodowy Kornati

W ostatnim dniu stwarzania świata Bóg chciał ukoronować swoje dzieło i tak też stworzył Kornaty wylewając łzy, gwiazdy i westchnienie“ – napisał George Bernard Shaw.

Według legendy Kornaty powstały z odrobiny białych skał, jakie Bogu zostały przy stwarzaniu świata, więc je Bóg rozrzucił i zdecydował, że nic nie trzeba zmieniać.

I faktycznie Kornati to cudowny archipelag, wyjątkowy pod względem piękna i atrakcyjności i nie ma na morzach Europy i świecia, takiego, który mógłby mu dorównać. Po prostu nigdzie nie ma tylu skał, przylądków, wysp i wysepek, zatok – prawdziwa ziemia obiecana dla żeglarzy.

Kornati są nietkniętą oazą dla tych, którzy chcą cieszyć się kąpielą w krystalicznie czystym morzu, nietkniętej przyrodzie i gdzie mogą się, w leczącej samotności, zrelaksować i wzmocnić duszę przed powrotem do świata.

Kornati składają się z 147 wysp, wysepek i skał o łącznej powierzchni 69 km2, a rozciągają się od wyspy Dugi otok do wyspy Žirje na łącznej powierzchni 320 km2. Z tego Park Narodowy obejmuje 89 wysp o powierzchnie 220 km2. Archipelag Kornati otrzymał imię po największej spośród wysp – wyspie Kornat.

Północne wybrzeża są bardziej zróżnicowane i delikatniejsze w porównaniu do południowych, które niemal prostopadle spadają do morza. Na wyspach nie ma rzek, a pokrywa je słaba roślinność, krzewy i trawa. Liczne ślady archeologiczne potwierdzają, że Kornati były zasiedlone już w czasach prehistorycznych.

Mieszkańcy wyspy Murter zasiedlali wyspy od XVII wieku, gdzie hodowali owce, uprawiali rolę i łowili ryby. Wielokilometrowa sieć suhozida świadczy o wielkim wysiłku pokoleń osadników. Dzisiaj wyspy nie są na stałe osiedlone, a mieszkańcy Murteru trzymają tam stada owiec i na skąpej ziemi uprawiają drzewka oliwne i figowce.

Park narodowy Krka

Park Narodowy jest przestronnym terenem, w znacznej mierze niezmienionym regionem o wyjątkowej wartości przyrodniczej i obejmuje jeden lub więcej zachowanych lub nieznacznie zmienionych ekosystemów.

Jest przeznaczony przede wszystkim do celów naukowych, kultury, działalności wychowawczo-edukacyjnej i rekreacji, a działalność turystyczna obejmuje zwiedzanie.

Park Narodowy „Krka“ został w roku 1985 ogłoszony siódmym Parkiem Narodowym Chorwacji. Położony jest w całości na terenie żupanii Šibenicko-kninskiej, a jego powierzchnia wynosi 109 km2 wzdłuż rzeki Krka: dwa kilometry w dół rzeki od miasta Knin do Skradinu i dolnej części rzeki Čikola.

Wraz z zatopioną częścią ujścia ma długość około 72,5 km i ze względu na długość to XXII rzeka w Chorwacji. Rzeka Krka ma swoje źródło u podnóży Dinary, 3,5 km na północny-wschód od Kninu u stóp wodospadu Topoljski slap, który ma wysokość 22 m, zimą jest głośny, a latem brak tu wody, ale także u stóp wodospadów Veliki buk lub Krčića slap.

Długość słodkowodnej części rzeki to 49, a część półsłona to 23,5 km. Znaczące dopływy to rzeki Krčić, Kosovčica, Orašnica, Butišnica i Čikola z Vrbą. Krka ma siedem wodospadów z łącznym spadem 242 metry, jest ona naturalnym i krasowym fenomenem.

Park przyrody Vransko jezero

Jeśli ruszycie z Vodic w kierunku Zadaru pojawi się przed wami fenomen przyrody bliskości dwóch równie pięknych, a zarazem tak różnych błękitów. Z jednej strony bogate wybrzeże Adriatyku, znane ze swojego pociągającego piękna i czystości, a z drugiej największe naturalne jezioro w Chorwacji.

Jako jedno z rzadkich, niemal nietkniętych naturalnych siedlisk ptaków wodnych ze źródłami wody pitnej i teren biologicznie specyficzny i różnorodny, 21.07.1999 roku Vransko jezioro z okolicą zostało ogłoszone Parkiem Przyrody.

Park rozpościera się pomiędzy miejscowościami Pirovac i Pakoštane. Ma powierzchnię 57 km2, a największa jego część, 30,2 km2 to jezioro Vransko ułożone w kierunku północny-zachód i południowy-wschód i układające się paralelnie z wybrzeżem morskim, od którego w niektórych miejscach oddalone jest mniej niż jeden kilometr. Ze względu na swoje położenie i cechy jest jeziorem specyficznym w Chorwacji, ale i w Europie.

Dominującą cechą charakterystyczną Parku jest Specjalny rezerwat ornitologiczny, który dzięki zachowaniu sporych terenów porośniętych trzciną w północno-zachodniej części jeziora jako rzadkiego systemu podmokłego, wielkiego zróżnicowania biologicznego, wyjątkowej wartości naukowej i ekologicznej już w 1983 roku dostał ten status i został wpisany na listę ważnych terenów ornitologicznych w Europie (Important Bird Areas in Europe).

To wyjątkowy kompromis i wybitne połączenie lądu i wody, który daje schronienie różnorakim roślinom i zwierzętom oferując im wszystko, co jest najpotrzebniejsze do życia. Porośnięty trawą, pałką, turzycą i trzciną sprawia wrażenie jakby był częściowo trawnikiem poprzecinanym płytkimi stawami, pokryty stale kwitnącymi roślinami o bogatch kolorach, nad którymi unosi się mnóstwo motyli, ważek i pozostałych różnorodnych owadów, co znowu sprzyja życiu ptaków przez cały rok, które poza rezerwatem przebywają też na terenie całego Parku. W trzcinie Parku przyrody wielbiciele ptaków mogą doświadczyć niezapomnianych chwil, obserwując z ukrycia życie ptaków, zagnieżdżanie i troskę o młode.